Witam!

Chciałabym podzielić się kilkoma uwagami po uczestnictwie w Misterium Męki Pańskiej. Na Misterium byłam po raz pierwszy i nie wiem, czy co roku wersja tego widowiska jest taka sama czy za każdym razem różna, ale mam nadzieję, że moja opinia może wpłynie na późniejszą realizację i nowe pomysły.

Uderzające było dobranie muzyki i gry świateł, które robiły naprawdę piorunujące wrażenie(szczególnie przy końcu bicie serca i grzmoty).

Również stroje i gra aktorów godne podziwu. Bardzo specyficzne poczucie jedności stworzył też gest dzielenia się chlebem. Technicznie rzecz biorąc- dobre nagłośnienie i organizacja. Jednak spodziewałam się, że głębiej to przeżyję, miałam nadzieję, że oprócz dosłownego przytoczenia Męki Pańskiej ( którą znam dosłownie, co wprowadzało poczucie przewidywalności i monotonności) znajdą się jeszcze jakieś rozmyślania, chwila milczenia i wspólnej modlitwy (do prowadzenia

Koronki na samym początku wzięłabym osobę o bardziej wyrazistym głosie, ponieważ odnosiło się wrażenie, że mówiąca drży ze strachu i zacznie za chwilę płakać, albo się jąkać - z góry przepraszam za takie porównanie).

Ponadto sama Droga Krzyżowa była bardzo spłycona do kilku wybiórczych momentów. Może za rok całą Pasję warto byłoby zrobić jako samą Drogę Krzyżową? Z przemyśleniami zwykłych ludzi, które skłoniłyby do refleksji, której w tym roku jakoś zabrakło?

Mimo kilku zastrzeżeń nie żałuję, że wzięłam udział w tym wydarzeniu.

Podziękowania dla wszystkich zaangażowanych w powstanie tego dzieła.

Pozdrawiam

Katarzyna Pęczar
studentka UAM
 

Książka oraz dwupłytowe wydanie Misterium Męki Pańskiej stanowi podsumowanie dziesięciu edycji widowiska.

ZAMÓW ZOBACZ TRAILER

Dedykowane pamięci Pięciu Poznańskich Chłopców - męczenników II Wojny Światowej, beatyfikowanych przez Jana Pawła II.

Więcej o Poznańskiej Piątce na www.piatkafilm.com