Chleb

Chleb rozdawany podczas Misterium Męki Pańskiej jest symbolem konieczności dzielenia się dobrami – w wymiarze doczesnym i wiecznym.

"To jest Ciało moje za was wydane. Bierzcie i jedzcie."

Te słowa powtarza aktor odtwarzający rolę Jezusa podczas sceny Ostatniej Wieczerzy, wznosząc chleb ku niebu w geście błogosławieństwa. Następnie łamie go i podaje apostołom, a ci dzielą go dalej miedzy sobą.

Jednak chleb ten nie pozostaje wyłącznie w rękach najbliższych uczniów Jezusa. Apostołowie posłani do ludu rozbiegają się, aby zanieść go ludziom zgromadzonym na placu. W ten sposób unaoczniają sens i sedno misji powierzonej im w Wieczerniku.
Z pomocą harcerzy w ręce widzów trafia dwa tysiące bochenków, pieczonych co roku na potrzeby Misterium. Każdy obdarowany odłamuje po kawałku i spożywa, a następnie przekazuje stojącym obok. I tak oto chleb, znak mistycznego pokarmu duszy i codziennej, niezbędnej strawy cielesnej, jest podawany z rąk do rąk.

To alegoria jedności wszystkich zebranych wokół Chrystusa i wszystkich obecnych w miejscu rozgrywania się Misterium. To również przypomnienie, iż w pobliżu często stoi człowiek, łaknący chleba oraz wyciągniętej dłoni, życzliwego uśmiechu. Człowiek, który pragnie doświadczyć prostych gestów, jakie świadczyli sobie pierwsi chrześcijanie, a które tak bardzo wyróżniały ich spośród innych. Dzielenie chleba ma przywrócić na nowo aktualność słowom Tertuliana: "Patrzcie, jak oni się miłują".